şehirdışına çıkmak, ailevi sebepler gibi birçok görüşememe sebeplerinden ötürü uzun bir süredir fena halde özlenen sevgili ile feci şekilde buluşulmak istenmektedir. aynı şekilde karşılık alınmaktadır. bir gün sevgili bir yakınının hilton’da iş görüşmesine gireceğini, bu yakınının izmiri pek bilmediğinden kendisinden oraya götürmesini rica ettiğini söyler. iş görüşmesi yaklaşık 10 dakika süreceğinden en küçük fırsatı bile değerlendirmek isteyen biz, hemen bir buluşma ayarladık. yakını içeriye girdiği anda dışarıda göz göze gelip, bir anlık duraksamadan sonra birbirimize hızlı hızlı adımlarla yürüdük. gözlerimize bakıp birbirimize küçük bir öpücük kondurduk. hemen bunların ardından hadi kordona gidelim sözüyle rotamızı 10 dakika sürecek de olsa kordona çevirip, deniz kıyısına oturduk. uzun zamandır birbirimizi görmemiş ve bundan kaynaklı çok özlemişiz! ne yapacağımızı bilemiyorduk. deli gibi öpüşmeler, birbirimize söylenen sevgi sözcükleri, sarılarak denize doğru uzanma gibi romantik anlar yaşanırken o 10 dakika en tatlı haliyle bir ömür gibi geçti. birden sevgilinin telefonu çaldı. arayan bahsi geçen yakını. iş görüşmesinden çıktığını, mümkünse gelip onu alması gerektiğini söyledi. “off ya, hay ben bu kızın” diye söylenen sevgili gitmesi gerektiğini, iyi ki geldiğini söyledi. ve sıkı sıkı sarılıp bir öpücük kondurdu ve gitti…

o giderken ben aynı yerde oturdum. arkasından uzun uzadıya baktım. sonra dayanamayıp yerimden kalkıp, gittiği yolun önüne çıkacak bir kestirmeden koştura koştura önüne çıktım. o daha beni görmeye varmadan dudaklarında bitmişitim bile. uzun bir öpüşmeden sonra yüzüme baktı, gülümsedi , kısık ve tatlı bir ses tonunun hakim olduğu esprili bir tavırla “orospu çoçuğu” dedi.

işte bu benim hayatımda duyduğum en tatlı küfür ve hiçbir zaman unutamayacağım bir hatıraya dönüştü. birbirine “orospu çocuğu” diye küfreden insanlar görünce o günden beri gülümsememe sebep verdi…

Bu yazı toplamda 1226, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.