adı gökçe bu kızın. hep “o” diye bilirdiniz, evet o güzeller güzelinin adı gökçe. gök dili ve göğün sahibi gibi anlamları var. manidar bir isim. içimi birçok kız isminden daha çok açıyor. güneşli gibi bir ismi var, rahatlatıyor beni. nedense küçükken pazar günlerini hep güneşli gün diye addederdim. o gün uyanmaktan mutlu olurdum, işte aynı etkiyi yapıyor ismini anmak. iyi ki var, güzel kılıyor hayatımı.

göğün tanrıçası olarak sesleniyorum ben kendisine. yağmur yağarsa bilin ki o işte parmağı var ve kendisi üzgün. ya da bızıklarken bozmuştur havayı. genelde biz gülüyorsak hava güneşli, güzel ve bulutsuz. kış olsa bile ılık. en azından bizi üşütmüyor.

november rain’in saniyesine kadar aynı bölümünü seviyoruz, ikimiz de çoğu zaman aynı kelimeleri kullanarak konuşuyoruz. güzel bir duygu bu. o yazıyor, ben okuyorum. ben çalıyorum,o dinliyor. farkettim ki zamanla birbirimizden etkilenerek birimiz yazmaya (o ben oluyor), birimiz de çalmaya heves etmeye başladık (kendisi malum). kim bilir belki birbirimizin yeteneklerinden de birşeyler kaparız ve yer ediniriz bu uğraşımızda.

unutmadan. kendisi çok güzel. en azından benim onda gördüğüm şey saf güzellik. uykum vardı, seni tasvir etmek istedi canım.

hehe. SENİ SEVİYORUM… büyük puntolarla.

Bu yazı toplamda 322, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.